Niedziela, 20 października 2019. Imieniny Ireny, Kleopatry, Witalisa

Smród życia za mną się ciągnie

2019-02-23 16:00:00 (ost. akt: 2019-02-23 15:08:30)

Autor zdjęcia: Arch. prywatne

Artur ma 54 lata i trudną przeszłość za sobą. W wieku 5 lat z piaskownicy na jednym ze szczycieńskich podwórek został zabrany przez milicję wraz z dwoma starszymi braćmi od rodziców alkoholików. Trafili do domu dziecka. Kilkanaście lat przebywał w tej "przechowalni". Nie było tu miejsca ani na sentymenty, ani na uczucia.

Nie pamiętam już, jak to jest spać w łóżku i jeść przy stole — zaczyna swoją opowieść Artur. — Trudno jest też wspominać, bo w moim życiu nic dobrego mnie nie spotkało. Bywało tak, że kiedy kilka dni byłem głodny i chory,to marzyłem o śmierci. Wydawała się wybawieniem od problemów, cierpienia, bólu i smutku. Niestety, nie przychodziła. Obok mnie umierali inni ludzie, a ja wciąż żyłem. Po 36 latach bezdomności, przerywanych pobytami w więzieniach, dostałem szansę na wyjście z tego bagna...

Artur ma 54 lata i trudną przeszłość za sobą. W wieku 5 lat z przydomowej piaskownicy na jednym ze szczycieńskich podwórek został zabrany przez milicję wraz z dwoma starszymi braćmi od rodziców alkoholików. Trafili do domu dziecka. Kilkanaście lat przebywał w tej "przechowalni". Nie było tu miejsca ani na sentymenty, ani na uczucia.

— Jak przez mgłę pamiętam siebie z nosem przyklejonym do szyby. Czekałem wciąż na rodziców — opowiada. — Starsi bracia tłumaczyli mi, że nie przyjdą, ale ja w głębi dziecięcego serca wierzyłem, że zobaczę ich jeszcze. Lata mijały, niektóre dzieci były zabierane do domów, inne szły do adopcji, a ja z braćmi wciąż tkwiliśmy w placówce. Nikt, kto nie przebywał w takim miejscu, nie wie jak to jest. Udaje się twardego, ale serce pęka, gdy inne dzieci ktoś zabiera czy odwiedza. Czułem się gorszy, doszukiwałem się wad w sobie. Kiedy miałem już 12 lat, nastał czas buntu. Biłem się w szkole, kradłem w sklepach, paliłem papierosy i piłem. Tak jak moi starsi bracia. Tworzyliśmy taki rodzinny gang. Kłopoty z prawem stały się codziennością.

Pełnoletność zastała Artura w więzieniu. Tu musiał nauczyć się żyć inaczej. Nauczył się kombinować. Przestał już myśleć, że kiedyś będzie miał normalny dom, rodzinę.

— Tak naprawdę, nigdy nikt mnie nie kochał — przyznaje ze smutkiem. — Rodzice pili i interesowało ich tylko to, jak zdobyć pieniądze na wódkę. W domu dziecka nikt też nie okazywał mi uczuć... No, może jedynie pogardę. Z braćmi raczej utrzymywaliśmy stosunki koleżeńskie. A jak trafiłem do więzienia, to w ogóle kontakt nam się urwał. Musiałem liczyć na siebie.... No i po odsiadce wróciłem na drogę przestępczą. Wyjechałem do Warszawy, bo wydawało mi się, że będzie łatwiej tam żyć.

Artur kilkakrotnie odsiadywał kilkuletnie wyroki, przeważnie za kradzieże. Mieszkał w pustostanach, w różnych melinach, czasem na działkach. Nigdy nie związał się na stałe z żadną kobietą, choć był w kilku związkach.

— Co mógłbym dać żonie i dzieciom, jeśli sam nie miałem nic, prócz tej brudnej przeszłości — zastanawia się. — Bałem się zaufać, pokochać. A może ja nie umiem nawet kochać? W alkoholu topiłem smutki i swój z góry przegrany los. Byłem śmieciem, na którego ludzie patrzyli z niechęcią i pogardą. A ja nie umiałem prosić. Wolałem kraść, niż żebrać.

W 2010 roku Artur został pobity przez innych bezdomnych. Przypadkowy przechodzień znalazł go na przystanku. Wezwał karetkę. Uratował mu życie. Przez ponad miesiąc mężczyzna przebywał w śpiączce, przeszedł trepanację czaszki i kilka innych poważnych operacji. W szpitalu przebywał ponad 4 miesiące. Ze szpitalnego łóżka trafił znów na bruk.

— Nikt się nie zapytał czy mam gdzie iść — opowiada. — Był marzec 2011, padał śnieg. a ja z reklamówką w ręce szukałem jakiegoś schronienia. Włamałem się do jakiegoś opuszczonego domu i tam mieszkałem ponad dwa miesiące. Potem obiekt został sprzedany i musiałem się wynieść. Ale było już ciepło, wiec dałem sobie radę. Niestety, nie byłem już tak sprawny, nie stać mnie było na lekarza ani leki. Tułałem się z miejsca na miejsce i marzyłem już tylko o śmierci...
W grudniu 2018 roku Artur spał praktycznie pod gołym niebem. Z kilku desek i starych koców zrobił sobie "domek". Spędził tak kilka tygodni, zanim znaleźli go streetworkerzy i przekonali, że trzeba dać sobie pomóc. Mężczyzna trafił do schroniska. Kilka dni temu został skierowany na terapię.

— To pewnie moja pierwsza i ostatnia szansa na powrót do życia — mówi Artur. — Do tej pory byłem praktycznie martwy, śmieć, na którego nikt nie zwracał uwagi. 50 lat cierpienia i bólu. Nie pamiętam nawet, kiedy ostatni raz się uśmiechałem. Jestem wrakiem człowieka. Kiedy w schronisku pracownicy zobaczyli moje odmrożone nogi, to jednej z kobiet łzy poleciały. Jak zdejmowałem szmaty, które służyły mi za skarpety, to wraz z nimi skóra schodziła. Ból jest okropny. A świadomość, że może trzeba będzie amputować stopy jeszcze gorsza. Ktoś może powie, że to na własne życzenie... Trochę tak, ale nikt nigdy nie pokazał mi jak być dobrym człowiekiem.

Joanna Karzyńska
Polub nas na Facebooku:

Zobacz także

Komentarze (18) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Zacznij od: najciekawszych najstarszych najnowszych

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB

  1. dziedziczna patologia #2687884 | 2.164.*.* 25 lut 2019 14:16

    Z tego wynika, że PATOLIGIA jest DZIEDZICZNA. Mial pretensje do rodzicow, że pili , ale sam też pije. Rodzice rodzicow tez zapewne pili itd

    Ocena komentarza: poniżej poziomu (-4) ! - + odpowiedz na ten komentarz

  2. nina #2687652 | 185.103.*.* 25 lut 2019 09:24

    Bardzo smutna historia życia.Wierzę w to,że dziecko,które nie ma dobrych wzorców przeważnie od rodziców jest skazane na ciężką i trudna drogę życia.Każdy potrzebuje miłości,czułości i zrozumienia trzeba szanować i kochać ludzi.

    Ocena komentarza: warty uwagi (3) ! - + odpowiedz na ten komentarz

  3. Antymęskie prawo w Polsce #2687622 | 193.243.*.* 25 lut 2019 08:37

    https://vimeo.com/290021881

    Ocena komentarza: warty uwagi (1) ! - + odpowiedz na ten komentarz

  4. § #2687606 | 37.201.*.* 25 lut 2019 08:18

    Nikt nigdy nie pokaza mi jak byc dobrym czlowiekiem. Co to za bzdura ? A co nie wiedziales , ze nie wolno krasc ? Nie wiedziales , ze trzeba pracowac i zarobic na zycie. Pan Bog kazdemu dal rozum i dal zdolnosc wiedzy odrozniania co jest dobrym a co zlym.

    Ocena komentarza: warty uwagi (3) ! - + odpowiedz na ten komentarz pokaż odpowiedzi (1)

    1. Jw #2687455 | 37.30.*.* 24 lut 2019 18:59

      Aż łza się w oku kręci. Trzymam kciuki za Pana Artura i jego powrót do godnego życia.

      Ocena komentarza: warty uwagi (13) ! - + odpowiedz na ten komentarz

    Pokaż wszystkie komentarze (18)

    Zagraj w GRY.wm.pl

    • Goodgame Empire
    • Goodgame Big Farm
    • Goodgame Poker
    • Shadow Kings - The Dark Ages